Los Niños de la Guerra

Van Spanje naar Gent: 200 kinderen, één oorlog en een verhaal dat maar niet verleden tijd wil worden

Lezing - donderdag 12 november - Concertzaal

Negentig jaar geleden brak in Spanje een burgeroorlog uit. Tussen 1936 en 1939 werden zo’n 32.000 kinderen naar het buitenland gestuurd, weg van oorlog, honger en repressie. België ving er 5.000 op, Gent zo’n 200. De vader van Manuel Mugica Gonzalez was één van hen.

En dus vertelt Manuel niet alleen een stukje Spaanse geschiedenis, maar ook een heel persoonlijk Gents verhaal. Over kinderen die plots hun ouders, broers en zussen moesten achterlaten. Over armoede en honger, over aankomen in een vreemd land waar ge de mensen niet verstaat en zij u waarschijnlijk ook niet. Over nieuwe gezinnen en oude families. Over vervreemding van uw eigen ouders, terwijl ge eigenlijk gewoon kind had moeten kunnen zijn.

Geen vrolijk verhaal dus. Maar gelukkig ook geen verhaal zonder licht. Want tegenover oorlog en gedwongen afscheid stond een indrukwekkende golf van solidariteit. Mensen openden hier hun deuren voor kinderen die duizenden kilometers verder geboren waren en boden hen een bed, eten en een nieuwe thuis.

Negentig jaar later klinkt dat allemaal helaas een pak minder historisch dan we zouden willen. Nog altijd worden kinderen wakker op plekken waar oorlog hun dagelijks leven bepaalt. Nog altijd pakken mensen haastig hun spullen bijeen om huis, familie en vrienden achter te laten. En nog altijd komen ze ergens terecht waar alles vreemd is en moeten ze hopen dat iemand daar de deur voor hen opendoet.

Manuel Mugica Gonzalez vertelt het verhaal van zijn vader en zijn lotgenoten: over vluchten en ergens aankomen, over verliezen en opnieuw beginnen, en vooral over wat er kan gebeuren wanneer mensen besluiten dat een vreemde niet per se een vreemde hoeft te blijven.

Een lezing door Manuel Mugica Gonzalez